Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος

Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος είναι μια ασθένεια του μυοσκελετικού συστήματος, η οποία συνίσταται σε παραμόρφωση και καταστροφή του χόνδρινου ιστού της άρθρωσης, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η δομή και οι λειτουργίες του χόνδρου. Η ασθένεια έχει πολλά ονόματα - γονάρθρωση, παραμορφωτική οστεοαρθρίτιδα. Η θεραπεία της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος δεν έχει ένα σαφές σχήμα ή ένα μόνο φάρμακο που θα μπορούσε να βοηθήσει εξίσου όλους όσους υποφέρουν από αυτό το πρόβλημα. Δεδομένου ότι η αρθροπάθεια είναι μια προοδευτική νόσος, παρατηρείται συχνότερα σε γυναίκες που είναι υπέρβαρες, φλεβικές παθήσεις και ηλικιωμένους. Η θεραπεία πραγματοποιείται και συνταγογραφείται ξεχωριστά για κάθε ασθενή.

Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος μπορεί να είναι μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη (ανάλογα με το αν η νόσος αναπτύσσεται στο ένα ή και στα δύο πόδια). Στα πρώτα συμπτώματα, είναι απαραίτητο να καταφύγουμε σε επαρκή θεραπεία, καθώς η παράβλεψη αυτού του προβλήματος μπορεί να οδηγήσει στην τελική καταστροφή του χόνδρου και στην έκθεση του οστού και, ως αποτέλεσμα, στην ανθρώπινη αναπηρία.

Υπάρχουν τρία στάδια της νόσου:

1. Το αρχικό στάδιο της αρθρώσεως του γόνατος χαρακτηρίζεται από απώλεια ιδιοτήτων απορρόφησης κραδασμών και, ως αποτέλεσμα, οι χόνδροι τρίβονται μεταξύ τους όταν κινούνται, προκαλώντας σοβαρή ενόχληση στον ασθενή. Ο χόνδρος γίνεται τραχύς, παραμορφώνεται, στεγνώνει και σε προχωρημένα στάδια της νόσου καλύπτεται ακόμη και με ρωγμές.
2. Λόγω της μειωμένης υποτίμησης, αρχίζει η παραμόρφωση των οστών, η οποία οδηγεί στο σχηματισμό οστεοφύτων (αναπτύξεις στην επιφάνεια των οστών) - αυτό είναι το δεύτερο στάδιο της νόσου. Η νέα μεμβράνη της άρθρωσης και η κάψουλα υπόκεινται επίσης σε παραμόρφωση, η άρθρωση του γόνατος σταδιακά ατροφεί λόγω δυσκαμψίας κίνησης. Υπάρχει επίσης αλλαγή στην πυκνότητα του αρθρικού υγρού (γίνεται πιο παχύρρευστο, πιο παχύρρευστο), κακή κυκλοφορία και επιδείνωση της παροχής θρεπτικών ουσιών στην άρθρωση του γόνατος. Η λέπτυνση της επένδυσης μεταξύ των χόνδρινων αρθρώσεων μειώνει την απόσταση μεταξύ των αρθρωτικών οστών.
3. Η ασθένεια εξελίσσεται γρήγορα και αρκετά γρήγορα περνά στο τρίτο στάδιο, όταν ο ασθενής πρακτικά δεν μπορεί να κινηθεί λόγω συνεχούς πόνου στο γόνατο. Παγκόσμιες και μη αναστρέψιμες αλλαγές συμβαίνουν στον ιστό του χόνδρου, οδηγώντας σε ανθρώπινη αναπηρία.

Τις περισσότερες φορές, η αρθροπάθεια ή η γονάρθρωση αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό ή μώλωπα, ενώ ένα άτομο αισθάνεται συνεχή έντονο πόνο στο γόνατο, που εμποδίζει σημαντικά τις κινήσεις του.

Λόγοι για την ανάπτυξη αρθρώσεων

Η αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος, η θεραπεία της οποίας διαρκεί αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να εκδηλωθεί λόγω των ακόλουθων παραγόντων:

1. Γενετική προδιάθεση.
2. Τραυματισμοί: εξαρθρήματα, μώλωπες, κατάγματα. Κατά τη θεραπεία ενός τραυματισμένου γόνατος, η άρθρωση στερεώνεται και το άτομο δεν μπορεί να λυγίσει ή να ισιώσει το πόδι για ορισμένο χρονικό διάστημα. Αυτό οδηγεί σε επιδείνωση της κυκλοφορίας του αίματος, η οποία προκαλεί συχνότερα την ανάπτυξη μετατραυματικής γονάρθρωσης.
3. Αφαίρεση μηνίσκου.
4. Υπερβολική σωματική δραστηριότητα που δεν είναι κατάλληλη για την ηλικία του ατόμου, που οδηγεί σε τραυματισμούς ή μικροτραύματα, καθώς και σε υποθερμία των αρθρώσεων. Για παράδειγμα, το τρέξιμο στην άσφαλτο ή το squat δεν συνιστάται για ηλικιωμένους, καθώς κατά τη διάρκεια αυτών των ασκήσεων υπάρχει σημαντική πίεση στην άρθρωση του γόνατος, η οποία φθείρεται με την ηλικία και δεν αντέχει τέτοια φορτία.
5. Υπερβολικό βάρος και παχυσαρκία. Αυτός ο παράγοντας οδηγεί σε βλάβη στους μηνίσκους, τραυματισμοί των οποίων προκαλούν την ανάπτυξη αρθρώσεων των γονάτων.
6. Χαλαροί σύνδεσμοι ή αδύναμοι σύνδεσμοι.
7. Αρθρίτιδα ή άλλες επίκτητες παθήσεις των αρθρώσεων. Η φλεγμονώδης διαδικασία μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση αρθρικού υγρού στην κοιλότητα της άρθρωσης ή οίδημα. Αυτό προκαλεί την καταστροφή του χόνδρινου ιστού του γόνατος, που οδηγεί σε αρθροπάθεια των αρθρώσεων του γόνατος.
8. Μεταβολικές διαταραχές στο ανθρώπινο σώμα. Η ανεπαρκής ποσότητα ασβεστίου επιδεινώνει σημαντικά την κατάσταση του οστού και του χόνδρινου ιστού στο ανθρώπινο σώμα.
9. πλατυποδία. Η ακατάλληλη δομή του ποδιού μετατοπίζει το κέντρο βάρους και το φορτίο στην άρθρωση γίνεται μεγαλύτερο.
10. Στρες και νευρική ένταση.

Συμπτώματα αρθρώσεως γόνατος

Η κλινική εικόνα της νόσου έχει τα ακόλουθα συμπτώματα:

1. Οδυνηρές αισθήσεις. Ο πόνος εμφανίζεται ξαφνικά, ανάλογα με το φυσικό φορτίο στην άρθρωση του γόνατος. Οι οδυνηρές αισθήσεις μπορεί να είναι διαφορετικής φύσης. Στο αρχικό στάδιο, πρόκειται για αδύναμο οσφυϊκό τμήμα, στο οποίο ένα άτομο συνήθως δεν δίνει μεγάλη προσοχή. Περιοδικός ήπιος πόνος μπορεί να παρατηρηθεί για μήνες, και μερικές φορές χρόνια, έως ότου η ασθένεια προχωρήσει σε πιο επιθετικό στάδιο.
2. Ορατή παραμόρφωση γόνατος. Αυτό το σύμπτωμα εμφανίζεται στα μεταγενέστερα στάδια. Στην αρχή, το γόνατο φαίνεται πρησμένο ή πρησμένο.
3. Συσσώρευση αρθρικού υγρού στην κοιλότητα της άρθρωσης ή στην κύστη Baker. Αυτός είναι ένας πυκνός σχηματισμός στο πίσω τοίχωμα της άρθρωσης του γόνατος.
4. Τσίσιμο των αρθρώσεων. Αιχμηρά τσακίσματα, που συνοδεύονται από πόνο, παρατηρούνται σε ασθενείς στο δεύτερο και τρίτο στάδιο της νόσου.
5. Φλεγμονώδεις αντιδράσεις στον αρθρικό αρθρικό υμένα, με αποτέλεσμα ο χόνδρος να διογκώνεται και να αυξάνεται σε όγκο.
6. Η κινητικότητα των αρθρώσεων μειώνεται. Παρατηρήθηκε σε μεταγενέστερα στάδια. Η κάμψη του γόνατος γίνεται σχεδόν αδύνατη και συνοδεύεται από έντονο πόνο. Στο τελικό στάδιο, το γόνατο μπορεί να ακινητοποιηθεί πλήρως. Η κίνηση ενός ατόμου γίνεται δύσκολη ή εντελώς αδύνατη (μερικοί ασθενείς κινούνται με λυγισμένα πόδια).

Θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος

Η θεραπεία της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος πρέπει να είναι ολοκληρωμένη. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει κανένα ιατρικό φάρμακο που να ανακουφίζει από αυτή τη διαταραχή. Μία από τις πιο σημαντικές προϋποθέσεις για την επιτυχή θεραπεία είναι η έγκαιρη διάγνωση. Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπεία για την αρθροπάθεια του γόνατος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα παράτασης της περιόδου ύφεσης και πρόληψης καταστροφής και παραμόρφωσης του χόνδρου και του οστικού ιστού.

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο γιατρός και ο ασθενής αντιμετωπίζουν διάφορα καθήκοντα:

1. Εξαλείψτε ή μειώστε τον πόνο.
2. Καθιερώστε την παροχή θρεπτικών συστατικών στην άρθρωση του γόνατος και έτσι αυξήστε τη λειτουργία ανάκτησής της.
3. Ενεργοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος στην άρθρωση του γόνατος.
4. Ενισχύστε τους μύες γύρω από την άρθρωση.
5. Αύξηση της κινητικότητας των αρθρώσεων.
6. Προσπαθήστε να αυξήσετε την απόσταση μεταξύ των αρθρωτών οστών.

Η θεραπεία της νόσου, ανάλογα με το στάδιο της ανάπτυξής της, μπορεί να είναι συντηρητική και χειρουργική.

Συντηρητική αντιμετώπιση της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος

Παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα

Για την ανακούφιση ή τη μείωση του πόνου, ο ασθενής συνήθως συνταγογραφείται σε μια σειρά μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ). Αυτά μπορεί να είναι δισκία, αλοιφές και ενέσεις. Ανάμεσα στα πιο κοινά παυσίπονα είναι τα ακόλουθα. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν με δύο τρόπους - από το στόμα ή τοπικά.

Συνήθως, οι ασθενείς προτιμούν τοπική θεραπεία με τη μορφή πηκτωμάτων, αλοιφών και θερμαντικών επιθεμάτων. Η δράση αυτών των παυσίπονων δεν εμφανίζεται αμέσως, αλλά μετά από λίγες ημέρες (περίπου 3-4 ημέρες). Το μέγιστο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μετά από μια εβδομάδα τακτικής χρήσης του φαρμάκου. Τέτοια φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν την ασθένεια ως τέτοια, αλλά ανακουφίζουν μόνο τον πόνο, καθώς είναι αδύνατο να ξεκινήσει θεραπεία για τον πόνο.

Τα παυσίπονα πρέπει να λαμβάνονται αυστηρά σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού. πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για έντονο πόνο, καθώς η παρατεταμένη και συχνή χρήση μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες και ακόμη και να επιταχύνει την καταστροφή του χόνδρου της άρθρωσης. Επιπλέον, με τη μακροχρόνια χρήση αυτών των φαρμάκων, ο κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών αυξάνεται, όπως έλκη στομάχου, δωδεκαδακτυλικό έλκος, διαταραχή της κανονικής λειτουργίας του ήπατος, των νεφρών και αλλεργικές εκδηλώσεις με τη μορφή δερματίτιδας.

ορμόνες

Μερικές φορές, στη θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος, συνταγογραφείται μια πορεία ορμονικών φαρμάκων. Συνταγογραφούνται εάν τα ΜΣΑΦ δεν είναι πλέον αποτελεσματικά και η ίδια η νόσος αρχίσει να εξελίσσεται. Τις περισσότερες φορές, ορμονικά φάρμακα για τη θεραπεία αυτής της ασθένειας χρησιμοποιούνται με τη μορφή ενέσεων.

Η πορεία της θεραπείας με ορμονικά φάρμακα είναι συνήθως σύντομη και συνταγογραφείται σε περίοδο σοβαρής έξαρσης, όταν συσσωρεύεται φλεγμονώδες υγρό στην άρθρωση. Η ορμόνη εγχέεται στην άρθρωση περίπου μία φορά κάθε δέκα ημέρες.

Χονδροπροστατευτικά

Για την αποκατάσταση και τη θρέψη του ιστού του χόνδρου στα αρχικά στάδια της νόσου, συνταγογραφείται μια πορεία γλυκοζαμίνης και θειικού χονδροϊτίτη, τα λεγόμενα χονδροπροστατευτικά. Αυτή είναι μακράν η πιο αποτελεσματική θεραπεία για την αρθροπάθεια. Δεν έχουν σχεδόν καμία αντένδειξη και παρενέργειες εμφανίζονται σε σπάνιες περιπτώσεις.

Αγγειοδιασταλτικά

Για την ανακούφιση του σπασμού των μικρών αγγείων, τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και την παροχή θρεπτικών συστατικών στην άρθρωση του γόνατος, καθώς και την εξάλειψη του αγγειακού πόνου, συνταγογραφούνται αγγειοδιασταλτικά. Συνθλίβονται μαζί με χονδροπροστατευτικά. Εάν η αρθροπάθεια του γόνατος δεν συνοδεύεται από συσσώρευση υγρών, συνιστάται επίσης η χρήση θερμαντικών αλοιφών, τζελ και υγρών.

Θεραπευτική άσκηση

Μια πορεία θεραπείας άσκησης μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη και να φέρει καλά αποτελέσματα μόνο όταν συνταγογραφείται από γιατρό και διεξάγεται υπό επίβλεψη, σύμφωνα με τις συστάσεις ενός ειδικού ή εκπαιδευτή. Η αυτοθεραπεία είναι επικίνδυνη για την υγεία. Η θεραπεία άσκησης χρησιμοποιείται για την περαιτέρω πρόληψη της καταστροφής του χόνδρινου ιστού, την επιβράδυνση της ανάπτυξης ακαμψίας και τη χαλάρωση των μυϊκών σπασμών που προκαλούν πόνο. Σε περιόδους έξαρσης, η θεραπεία άσκησης αντενδείκνυται. Ένα μάθημα ειδικών ατομικών ασκήσεων, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο το στάδιο της νόσου και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο χόνδρος, αλλά και την ηλικία του ασθενούς, θα πρέπει να αναπτυχθεί από έναν ειδικό σε αυτόν τον τομέα.

Φυσικοθεραπεία

Η φυσιοθεραπεία χρησιμοποιείται ως μία από τις μεθόδους συντηρητικής θεραπείας - ηλεκτροφόρηση, θεραπεία με λέιζερ, βελονισμός, διαδυναμικά ρεύματα, UHF. Ένα πρόγραμμα τοπικού μασάζ δίνει επίσης θετικά αποτελέσματα. Οι φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι δρουν προς διάφορες κατευθύνσεις - ανακουφίζουν από τον πόνο, μειώνουν τη φλεγμονή, ομαλοποιούν τον μεταβολισμό στο εσωτερικό της άρθρωσης και αποκαθιστούν τις συνήθεις λειτουργίες της. Η μέθοδος και η διάρκεια της φυσιοθεραπείας καθορίζεται από το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς και συνταγογραφείται μόνο μετά από ενδελεχή διάγνωση και μελέτη της κατάστασης των αρθρώσεων.

Η αναλγητική φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει:

1. Υπεριώδες ακτινοβολία μεσαίου κύματος (ακτινοβολία SUV). Η επαφή του υπεριώδους φωτός με το δέρμα του γόνατος συνεχίζεται μέχρι να εμφανιστεί ελαφρά ερυθρότητα. Στους ιστούς σχηματίζονται ουσίες που αμβλύνουν την ευαισθησία των νευρικών ινών, λόγω των οποίων επιτυγχάνεται το αναλγητικό αποτέλεσμα. Η διάρκεια της πορείας της θεραπείας συνταγογραφείται από τον γιατρό ανάλογα με τα συμπτώματα, τη συχνότητα και τη σοβαρότητα του πόνου. Κατά μέσο όρο, η πορεία της θεραπείας είναι περίπου 7-8 συνεδρίες.
2. Τοπική μαγνητική θεραπεία με στόχο τη συνολική αποκατάσταση του σώματος του ασθενούς. Αυτή η διαδικασία ανακουφίζει από τη φλεγμονή, εξαλείφει τον πόνο και εξουδετερώνει τους μυϊκούς σπασμούς. Χρησιμοποιείται αποτελεσματικά για την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος στα αρχικά στάδια. Η πορεία της θεραπείας περιορίζεται συνήθως σε 20-25 διαδικασίες, καθεμία από τις οποίες διαρκεί περίπου μισή ώρα.
3. Θεραπεία με υπέρυθρο λέιζερ, θεραπεία χαμηλής έντασης UHF, θεραπεία εκατοστών (θεραπεία SMV).
4. Υπερηχογράφημα, darsonvalization, θεραπευτικά λουτρά, θεραπεία παρεμβολής, η οποία συνταγογραφείται για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στην άρθρωση.

Η περιποίηση του θερέτρου δεν έχει μικρή σημασία. Αυτή η θεραπεία συνταγογραφείται για παραμορφωτική και δυστροφική οστεοαρθρίτιδα. Αυτή η θεραπεία, όπως αυτές που αναφέρθηκαν προηγουμένως, έχει τις αντενδείξεις της, επομένως ο θεράπων ιατρός εξετάζει προσεκτικά το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς προτού συστήσει τη μέθοδο υγειονομικού θέρετρου.

Χειρουργική αντιμετώπιση της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος

Πρόκειται για μια ριζική μέθοδο αντιμετώπισης της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος, η οποία αποκαθιστά εν μέρει ή πλήρως τη λειτουργία της άρθρωσης. Οι μέθοδοι και οι μορφές χειρουργικής επέμβασης εξαρτώνται από τον βαθμό της βλάβης των αρθρώσεων, καθώς και από το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.

Η όψιμη αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο χειρουργικά - η άρθρωση του γόνατος αντικαθίσταται πλήρως ή εν μέρει με ενδοπρόσθεση. Η χειρουργική θεραπεία επιτρέπει όχι μόνο τη βελτίωση της ευεξίας, αλλά και την αποκατάσταση της ικανότητας εργασίας του ασθενούς στα τελευταία στάδια της αρθροπάθειας του γόνατος. Πολλοί θεωρούν σημαντικό μειονέκτημα της επέμβασης τη μεγάλη περίοδο αποκατάστασης με τη χρήση άσκησης, μηχανοθεραπείας και άλλων μέσων.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειρουργικής επέμβασης για την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος:

Πρόληψη της αρθρίτιδας του γόνατος

Προκειμένου να αποφευχθεί αυτή η ασθένεια, τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο (αθλητές, ηλικιωμένοι, υπέρβαροι, εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις) πρέπει να ακολουθούν ορισμένες οδηγίες:

1. Σωστή διατροφή και καταπολέμηση του περιττού βάρους. Είναι απαραίτητο να αποκλείσετε τα ανθυγιεινά τρόφιμα από τη διατροφή σας - λιπαρά τρόφιμα, τηγανητά, αλκοόλ και είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε έναν διατροφολόγο που θα σας βοηθήσει να επιλέξετε μια κατάλληλη δίαιτα.
2. Όταν παίζετε αθλήματα, παρακολουθήστε το φορτίο στις αρθρώσεις σας και μειώστε το εάν χρειάζεται.
3. Παρακολουθήστε την υγεία σας και θεραπεύστε έγκαιρα τις μολυσματικές ασθένειες, αποτρέποντάς τις να γίνουν χρόνιες.
4. Έγκαιρη και επαρκής αντιμετώπιση παθήσεων της σπονδυλικής στήλης, εάν υπάρχουν, ανάπτυξη σωστής στάσης του σώματος.
5. Αθλητικές δραστηριότητες (ποδηλασία, κολύμπι, περπάτημα, ειδικές ασκήσεις γυμναστικής για τις αρθρώσεις).
6. Όχι αυτοθεραπεία! Με τα πρώτα συμπτώματα της αρθρίτιδας του γόνατος, πηγαίνετε στην κλινική.
7. Αποφύγετε το άγχος, καλό ύπνο.
8. Αυξήστε συστηματικά την ανοσία σας (σκληρυνθείτε ή τουλάχιστον πάρτε μια σειρά βιταμινών 2-3 φορές το χρόνο).
9. Αποφύγετε την υποθερμία του σώματος, ιδιαίτερα των κάτω άκρων.

Ο υγιεινός τρόπος ζωής και η έγκαιρη θεραπεία είναι οι καλύτεροι τρόποι πρόληψης της αρθρίτιδας του γόνατος.